لحظه ي عاشقي

هر كجا هست .خدايابه سلامت دارش

مي خواستي نروي جبهه!

اصلا مي گذاشتي ايران بيفتدبه دست بيگانه ها.به توچه ربطي داشت كه زنان ايراني بشوندكلفت ونوكرعربهاي شكم گنده؟!

حالامثلانصف ايران مي رفت براي عراق.مگراتفاقي مي افتاد؟!

محمد!

محمدرجبي ثاني!

اگرنمي جنگيدي.حتما همسراولت ازت جدا نمي شد.

اگر نمي جنگيدي.حتماپسرودختر17ساله و14ساله ات زندگي ارام تري داشتند.

اگر نمي جنگيدي.مليحه_همسردومت_هيچوقت نمي امدتوي زندگيت.

اگر نمي جنگيدي.من امروز به اين سختي.مجبور نبودم برات چيزي بنويسم.

اگر نمي جنگيدي.اگر موجي نمي شدي وشيشه هاي اتومبيل ان دوپسرجوان سالم بود.تو زنداني نمي شدي.

كاش تو نمي جنگيدي.تاراست راست براي خودت راه بروي.مثل ادمهاي عاقل وسالم!

كاش براي عاقل بودن .هرروزبه25تا قرص نيازنداشتي.

كاش حداقل ان روز شوم ولعنتي.قرص هايت را خورده بودي.

كاش مي توانستي مثل روزهاي جنگ درمقابل متلك هاي ان دو جوان مقاومت كني.تانروي زندان.

كاش مليحه قدرت پرداخت وثيقه راداشت.

كاش توي زندان به تو قرص هايت را مي دادندتا تو را به بند ديوانگان منتقل نكنند.

كاش نمي جنگيدي.تا بدنت توي زندان عفونت نكند.

كاش نمي جنگيدي.تا مليحه مجبور نباشد اينقدربه مسئولين زندان.به خاطرتو خواهش كند.

محمد!

توپركشيدي ورفتي.با عفونت هاي بدنت.باهمان35 درصد ديوانگي ات.باهمه ي دردهاي پنهانت.

ومن مانده ام وتيترهاي هرروز روزنامه ها:

"قاضي دادگاه:مي خواست به جبهه نرود."

"5وزيرپاسخ مي دهند."

"هفت مسئول سازمان زندانها وقوه ي قضائيه محاكمه مي شوند."

محمد!

نمي دانم زخم هاي قلب مليحه ات چگونه التيام خواهد يافت.

نمي دانم پسرودخترت چگونه رفتن اينگونه ي پدرزنداني شان!راباورخواهندكرد.

عيبي ندارد.اين زميني ها بلدندچگونه از پس دردسرها بربيايند!

گفته اندهفت مسئول محاكمه خواهند شد.وانوقت حتماقلب مليحه هم ارام خواهد شد.بايد ارام شوم!اگرهم نشد مشكل خودش است!

مي خواست شوهرش جبهه نرود!نه محمد؟!!

عجب بوي گل ياسي!

وقتي كنارش مي نشستي يه بوي ياسي مي دادكه مي گي فقط يه شيشه عطرخالي كرده روخودش.حرفاموتندتندمي زدم .به اينجاش كه رسيدديدم انگشت شصت واشاره شودوطرف بيني قلمي اش به كنارچشماش فشارمي دادوسرش روپايين انداخته بودوحرفي نمي زد.

چنددقيقه اي به همين حالت بي حركت ماندكه ناگهان سرشوبلندكردوبه من گفت:معذرت مي خوام.گفتم خواهش مي كنم حاج اقا.من معذرت مي خوام كه باعث ناراحتي تون شدم.دست گرمشورودستام گذاشتوگفت:

مرادردي است اندردل

اگر گويم زبان سوزد

وگر پنهان كنم ترسم

كه مغز استخوان سوزد

گفتم:اگرمي دونستم ناراحت مي شين.اصلامطرح نمي كردم.گفت:نه پسرم حرفتو بزن.گفتم:حاج اقا شعري كه خوندين خيلي به دلم نشست.منظورتون چي بود؟گفت:ماجراش طولانيه.النم تو عجله داري حوصله هم ندارم بگم.خلاصه از اون هرچي انكاروازماهرچي اصرار.تااينكه بالاخره راضي شدبرام تعريف كنه.

15سال پيش بودكه رفتم مكه.اونقدر جمعيت زيادبودكه سوزن مي انداختي پايين نمي امد.درحال حركت باكاروان اعمالموانجام مي دادم يكدفعه متوجه مردجواني شدم كه اونقدرعاشقونه اعمالشو انجام مي داد انگاري دروديوارهم باهاش مي خوندن.همينطورغرق ديدنش شده بودم كه وقتي به خودم اومدم ديدم وسط يه جمعيت دارم تلوتلو مي خورم.يه گوشه نشستم واشكريزان به مردم نگاه مي كردم كه ناگهان احساس كردم دستي به شانه ام خورد.ديدم همان مردجوان است.گفت:نايب نمي خواي؟گفتم:معلومه كه مي خوام.گفت:پس دنبالم راه بيفت.همه ي اعمالمو باهاش انجام دادم.به سجده ي اخركه رسيدمثل بقيه ي سجده ها پا شدم هر چي گشتم پيداش نكردم خيلي ناراحت شدم كه نتونستم ازش تشكركنم.درهمين احوال بودم كه ديدم دونفرازجوانان كاروان خودمون خوشحال به طرفم مي ايند.گفتند:مشهدي رضا كجايي؟بابانمي گي جواب خانواده تو رو چي بديم؟اونا هم مثل توازم پرسيدن چراعطرزدي؟مگه نمي دوني كسي كه محرم ميشه نبايدعطربزنه.گفتم:بخداعطرنزدم.شماها كجايكدفعه غيبتون زد؟گفتن:حالابيابريم بعدابرامون تعريف مي كني.

وقتي سيرتاپيازماجراروبراشون تعريف كردم ريختن سرمو لباسامو پاره پاره كردن.من كه مبهوت بهشون نگاه ميي كردم.اولش سعي كردم خودمونجات بدم.بعدرفتم پيش روحاني كاروانمون كه داشت مثل بقيه گريه مي كرد.گفتم:حاج اقا.مگه اون اقاي جوون كي بود؟سرشو بلندكردوپيشونيموبوسيدوگفت:مشهدي رضا.حجت قبول.خوداقاتضمينش كردن.قدراين حج روبدون.

ازاون ماجرابه بعدهرسال كه رفتم مكه هر چي دنبالشون گشتم ديگه ايشون روپيدانكردم وازاون واقعه چيزي برام نمونده مگريك خاطره والبته اين بوي ياس كه يادگاري هميشه ازسرشونه ام جاريه.

طعم صلوات

يك روزكه پيغمبر

ازگرمي تابستان

همراه علي مي رفت

درسايه ي نخلستان

ديدندكه زنبوري

ازلانه ي خودزدپر

اهسته فرود امد

بردامن پيغمبر

بوسيد عبايش را

دور قدمش پرزد

برخاك كف پايش

صد بوسه ي ديگرزد

پيغمبرازاوپرسيد:

اهسته بگوجانم

طعم عسلت ازچيست؟

هرچندكه مي دانم

زنبورجوابش داد

چون نام تومي گويم

گل مي كندازنامت

صدغنچه به كندويم

تايادتوراهرشب

چون گل به بغل دارم

هرصبح كه برخيزم

درسينه عسل دارم

ازقندوشكربهتر

خوش ترزنبات است اين

طعم عسل از من نيست

طعم صلوات است اين

افشين اعلا

پرنده ي كوچك كنارديوار خانه ي قديمي.لانه ساخته بود.ارام خواند:خدامهربان است.

شاعركنارحوض فيروزه اي ايستاد.دستي به روي برگ هاي شمعداني كشيدوگفت:خدا مهربان است.

پيرزن نان سنگك داغ رالاي سفره گذاشت وزمزمه كرد:خدامهربان است.

دخترك باشنيدن صداي پاي بابا.به سمت حياط دويدوگفت:خدامهربان است.

دانشجو مسئله ي مشكل فيزيك رابعدازچندروزحل كردوگفت:خدامهربان است.

مردتمام دارايي اش راروي پيشخوان پذيرش بيمارستان گذاشت وگفت:خدامهربان است.

نقلش شكوه سبز درختان وابي پاك اسمان رانقاشي كردوگفت:خدا مهربان است.

مادر به چشمهاي نيمه بازوبي فروغ كودك بي جان دراغوشش نگاهي كرد.ارام گريست وگفت:خدا مهربان است.

كشاورز زير باران رفت.به اسمان نگاهي كردوگفت:خدامهربان است.

دختر.خانه نبود.وقتي امد خانه شان با خاك يكسان شده بود.دخترفريادزد:خدامهربان است.

معلم با دستهاي گچيليوان چاي رابرداشت.كمي نوشيدوگفت:خدا مهربان است.

پدر تلويزيون راروشن كرد.انسانهاي مظلوم و خسته ي سرزمين دور را ديد.گريست وگفت:خدا مهربان است.

پسرك واكسي.روبروي شيريني فروشي ايستاد.بوي شيريني راحس كردوگفت:خدامهربان است.

چوپان درصحراتنها بود.گرگ ها حمله كردندواو فرياد زد:خدامهربان است.

دانش اموز خودكارش رابرداشت.موضوع انشا رابالاي صفحه نوشت:خدامهربان است.

زن.درنوركم چراغ.شلوارهاراوصله مي زدوزمزمه مي كرد:خدامهربان است.

پدربزرگ ديوان حافظ راگشود.لبخندي زدوگفت:خدامهربان است.

اللهم كن لوليك الحجةابن الحسن

صلواتك عليه وعلي ابائه

في هذه الساعة وفي كل الساعة

وليا وحافظا وقاعداوناصرا

ودليلا و عينا حتي تسكنه عرضك طوعا

وتمتعه فيها طويلا

فاجعه ي ملي

ديروز: وقتي رمز عمليات.يا ابالفضل العباس(عليه السلام)اعلام شد.بچه هادرحالي كه چشمانشان عاشقانه مي باريد.ابهاي قمقمه ها رابه تن تشنه ي زمين ريختند وبا لب هاي تشنه تا شهادت دويدند.

-امروز:گروهي تشنه ي قدرت.باپشتوانه ي زروزور وتزويرتابلنداي ارزوهاشان يك نفس مي دوند.

-ديروز:بچه ها بالباني پر خنده ازشهد شهادت مي گفتندوپيشاپيش تبريك گوي اناني مي شدند كه نور بالا مي زدند.

-امروز:كساني ازمرگ گريزان .از وحشت مردن به مرگ مردم رضا مي دهند.

-ديروز:نوجوانان دوازده ساله رقص مرگ مي كردندوبانارنجك به زير تانك مي رفتندوباخورشيد همسايه مي شدند.

-امروز:بسياري باچشمان بسته.درپناه شب تاعمق تباهي مي روندتارقص زندگي؟!كنندوشادباشند.

-ديروز:مادران فرزندانشان رابه استانه ي شهادت وشهود بدرقه مي كردند.

-امروز:كم نيستند مادراني كه دختركان نورس خودرابه بازار نگاه هاي هوس الودوتنهاي پر گناه مي فرستند.

-ديروز:بچه ها امان تانكهاي تي72 عراقي رامي بريدند.

-امروز:بنزهاي 375 ميليون توماني فلان مسئول وبهمان غيرمسئول امان بچه ها رامي برد.

-ديروز:امام انقلاب.بچه هاي پابرهنه ي انقلاب.امان كاخ ها رامي بريدند.

-امروز:كاخ ها.كوخ ها را.كوخ هاي انقللبي نشين رابه تاراج برده اند.

-ديروز:مادري پسر ده ساله اش رابراي اعزام به جبهه به ستاد اعزام مي بردواشك مي ريخت تارويش رازمين نگذارندوفرزندش را راهي كنند.

-امروز:هوس باهزار رنگ.الوده به هزار ننگ