وقتي راه ها با همه وسعتشان
و زمين با همه گستردگي
بر من تنگ مي شود
رحمت تو اگر نباشد نابود مي شوم
تو نمي گذاري مدام بلغزم
...
كمكم كن بر دشمنان روحم پيروز شوم
همراهي تو اگر نباشد من شكست مي خورم
شكست مي خورم...

مناجات عرفه- حضرت امام حسين عليه السلام

نمي دانم چه خواهد نوشت

مداد ممتداين شاعري

كه شروع كرده از درد هاي من بنويسد ، اما

هزار پنج شنبه از ما مي گذرد

وما هنوز داريم

از يك تاقچه ،

ار توي قاب،

با بچه هايمان حرف مي زنيم ،و

از آنها انتظار داريم

كه سرشان را بالا بگيرند

بي آنكه بالاي سرشان باشيم

تو هنوز منتظر هستي

كه روزي در كارواني از عود و تابوت ،

شهر به شهر بگردي  و

به روستايت برگردي.

و من به خيال خودم،

از سر د يك مدرسه

در محله ي خودمان،

هنوز از بچه ها انتظار دارم

جدول ضرب را

با ضربان قلب هاي ما از بر كنند.

اگر به ستاره هايشان بر نمي خورد ،

يا از هتل هاي چند ستاره كم نمي شود،

دلم هواي آن شب ها

 و مسافر خانه هاي هزار ستاره ي آنجا را كرده است

كه حتي حالمان را هم

صلواتي مي گرفتند

دلم مي خواست

از توي قاب بيرون مي آمديم و

دوباره تو ديده بان مي شدي

و من با آن بي سيم پر سر و صدا

خودم را دنبال ابراهيم مي كشيدم

 من كه نماندم

اما حمزه مي گفت :

بعد از ابراهيم

به نقشه هاي مچاله ي او وفادار مانديم و

جغرافياي جهان را

دست نخورده نگه داشتيم

يكي از همين پنج شنبه هايي كه گلبارانمان مي كنند

شانه به شانه ي عصايش آمده بود

و بادرد هايش،

دردهايم را از ياد برد و

به يادم آورد

كه تو

آخرين لحظه ، پلاكت را دست من داده اي

چه مي دانم

شايد دادم

به همين شاعري كه دارد ما رامي نويسد

به خانواده ات ،كسي، به جايي برساند

اما اول بايد مطمئن شوم

كه همه ي حرفهايم را

درست براي تونوشته است

حتي اگر

همه ي آنها را نفهميده باشد

سيد محمد امين جعفري حسيني